Bliksem goes solar

by Geert

Er zijn al uren voorbij gegaan waarin ik na aan het denken ben over zonnepanelen op het hefdak of in de bagagebak maar nooit is het er van gekomen. Steeds was het toch wel veel geld, net niet helemaal duidelijk of had ik andere prioriteiten.
Na het verhaal van de lege accu op Down The Rabbit Hole zijn Simone en ik het eens. Bliksem krijgt een zonnepaneel.
Het internet staat vol met informatie over zonnepanelen. Wat nou precies de verschillen zijn en waarom je het een of ander moet nemen ben ik nog niet over uit. Ik heb gekeken naar het formaat, de opbrengst in Watt piek en de dikte van het paneel. Het formaat is misschien nog wel de belangrijkste factor geweest.

Het paneel waar de keuze op is gevallen is maar 3mm dik en 1070×540 mm in formaat. Dat past mooi achterop het dak en is zo laag dat je het niet gaat merken met rijden. Met een beetje geluk zie je er zelfs bijna niets van als het dak dicht is. De theoretische opbrengst is 110Wp. Volgens diverse adviserende partijen is dat 400-600 watt per dag in Nederland. Zelf heb ik dit niet na proberen te rekenen.

Deze energieopbrengst is voldoende voor wat we willen. Verwacht ik. Misschien een beetje krap met een koelbox of koelkast maar dat zie ik tegen die tijd wel weer. Er kan nog altijd een tweede paneel bij.

Op een mooie zaterdag rijden we met alle spullen naar ons pap en mam. Daar hebben we net wat meer ruimte om rond de bus te gaan en kunnen we op ons gemakje achter het huis werken. We leggen alle spullen klaar zodat we makkelijk door kunnen werken.

Als eerste schroeven we aan de binnenkant wat platen los zodat we bij het metaal van de bus kunnen. Hierna zetten we het dak open en boren de gaten achterin de bus. Best wel even spannend maar het moet gebeuren. We hebben een mooi plekje uitgekozen zodat bij het dak dicht het hefdak eroverheen zit en met het dak open de kabels niet ver uit steken.
Na het boren blijkt dat we nog steeds in een kokerbalk zitten dus dat wordt friemelen. Zo luchtig als het nu klinkt zo luchtig bedenken we het maar het is toch een drie uur friemelen.

Na veel gefrot en gedoe komt dan toch de kabel naar binnen. Het is een klein feestje want daar hebben we toch wel even op zitten zweten. De kabels gaan achter de kast door en we gebruiken een oude kabel die ik nog had laten zitten om hem door te trekken. Dat resulteert in snel resultaat en 15 minuten later ligt alles zoals het moet liggen. De kabel is klaar!
De stekkers maak ik aan de kabels uit de bus en als volgende sluit ik de laadregelaar aan. We hebben een Victron MPPT 75/15 laadregelaar bij het paneel en het is belangrijk om hier de juiste volgorde aan te houden voor de aansluitingen. Als eerste sluit ik de belasting aan zonder dat de apparaten aan staan. Vervolgens de accu zodat de regelaar kan herkennen welk voltage het systeem is. Deze kan namelijk zowel met 12 als 24 volts systemen overweg. Het groene lampje gaat branden om aan te geven dat de accu aangesloten is en nu is het tijd voor het zonnepaneel. Dat ligt nog los op de tafel maar ik wil even zeker weten dat het werkt voordat we gaan plakken. Scheelt heel wat werk mocht het stuk zijn.

We klikken de twee stekkers in elkaar en het gele lampje gaat knipperen. We hebben stroom!

De volgende stap is het plakken van het paneel. Daarvoor klimt Simone op het dak en maakt alles goed schoon. Eerst even met een doek en allesreiniger, daarna ontvetten we het geheel met terpentine. Op die manier plakt de kit straks goed aan het dak. Tijdens het ontvetten komen er ineens allemaal vliegende mieren op Simone af. Flink zwaaien en wegjagen helpt een beetje, maar ze blijven komen. Dan maar er tussendoor werken. We leggen het paneel op het dak en bepalen de juiste plek. Met wat stukjes schilderstape markeren we de plek en dan is het zover. Vier dikke dotten Sikaflex 252 worden in het midden geplaatst zodat het paneel altijd een klein beetje bol staat. Zo blijft er nooit water op staan en dat komt de opbrengst ten goede. De volgende stap is rondom het paneel kitten. Dat gaat soepel met onze nieuwe kitspuit en we laten twee kleine stukjes open. Zo kan er eventuele overdruk onder het paneel weg en komt daar niet onnodig veel spanning op komen te staan. We hebben gehoord dat er daardoor wel eens een kapot zou gaan.

De kit is volgens de website van de producent ook geschikt voor gebruik op brandweerwagens dus ons paneeltje zal het vast wel houden. Nét na het kitten begint het te regenen dus we rijden Bliksem naar binnen. Hebben we toch geluk dat ons mam en pap ruimte vrij hebben gemaakt. Net niet genoeg ruimte om te werken dus we houden het voor gezien. Morgen weer een dag.

Zondagmiddag komen we aan en we schroeven de bus weer in elkaar. Er zijn weing tot geen tegenvallers en het zit allemaal zo weer in elkaar. De laadregelaar schroeven we tegen de keuken aan en we ronden het geheel af. Tot we ons bedenken dat er nog een gat door het dak moet. Dat is (achteraf gezien) eigenlijk ook nogal snel gemaakt en we kitten die delen af. Het dak blijft nog even open staan terwijl de kit droogt en na een uur of wat klappen we het weer dicht en rijden naar huis. Daar moet ik de kabels nog even inkorten zodat ze netjes onder het dak wegvallen en dan is het af.

 

Als gereedschap hebben we gebruik gemaakt van het volgende:

  • striptang
  • kniptang
  • verschillende schroevendraaiers
  • accuboormachine
  • geduld
  • metaalboor 6mm
  • metaalboor 10mm
  • houtboor 4mm
  • geduld
  • houtboor 10mm
  • schilderstape
  • kitspuit
  • nog meer geduld

Hiermee hebben we gemonteerd:

  • Zonnepaneel 110wp
  • Laadregelaar
  • Kabels + en –
  • Connectoren aan de kabels.

 

Olie verversen

by Geert

Na de aanschaf van Bliksem heb ik vrij snel de olie al gewisseld. Natuurlijk moeten we af en toe wat bijvullen maar we vonden het weer eens tijd om het geheel weer de verversen. Een tijdje geleden heb ik al een nieuwe filter en de nieuwe olie aangeschaft en net na de vakantie was het een goed moment om te wisselen.

Voordat we beginnen heb ik een aantal zaken klaar staan:

  • Nieuwe olie (in ons geval 20w-50 mineral van Eurol)
  • Een nieuwe koperen ring voor de carterdop
  • Een nieuwe oliefilter
  • Sleutel 13
  • Bahco
  • Opvangbak voor de oude olie

Ik heb het geluk dat ik een put kan gebruiken dus dat werkt lekker makkelijk onder de auto, maar je kunt het ook zonder put doen. Dan is het allemaal alleen wat krapper. Als eerste stap hebben we gezorgd dat de motor een beetje warm is. Dat kan door een kort stukje te rijden makkelijk gedaan worden. Hierdoor is de olie wat dunner en loopt alles net wat makkelijker uit het blok.

Wanneer ik onder de auto sta draai ik voorzichtig de moer los die het carter afsluit. Dat is in ons geval een nummer 13 moer en hij komt netjes los. Nadat ik met mijn vingers het laatste stukje heb geholpen komt er een mooi straaltje zwarte olie uit lopen. Die vang ik op in een open gesneden oliekannetje.

Wanneer de olie minder hard gaat lopen bedenk ik me dat ik de vuldop nog dicht heb zitten. Het kan zijn dat daardoor de olie vacuüm trekt en er niet meer zo netjes uit komt lopen. Daarom draai ik de dop eraf en de olie loopt weer lekker verder.

Wanneer er bijna geen olie meer uit komt lopen vind ik het tijd om de oliefilter te wisselen. Deze draai ik los met de Bahco omdat ik met mijn handen net te weinig kracht kan zetten. Gelukkig heeft deze filter er de mogelijkheid toe. De nieuwe filter wordt waarschijnlijk wat lastiger want die heeft niet zo’n uitstekend stuk maar dat zien we dan wel weer. Bij het terugplaatsen van het nieuwe filter smeer ik een klein beetje olie op de rubberen ring. Zo sluit alles netjes af en glijdt het wat makkelijker met vast draaien. Wanner de filter het blok raakt is het de bedoeling deze nog 3/4de tot een hele slag vast te draaien. Dat kan gewoon met de hand.

Nadat de nieuwe filter vast zit is bij mij de olie ook uitgedrupt. Nu kan ik er nieuwe olie in gaan doen. Natuurlijk zorg ik er eerst voor dat de bout onderin weer terug geplaatst is. Daarvoor heb ik een nieuwe koperen ring zodat alles goed afsluit. Aanhalen hoeft niet hard! Vast is vast. Het officiële aanhaalmoment is (uit mijn hoofd) zo’n 24 of 25 nM.

Alles is dicht, dus tijd om te vullen. De CU motor zoals wij hem hebben heeft een olie inhoud van 3,5 liter inclusief filter. Dat is dus wat we ongeveer bij moeten vullen. Ik zorg dat de olie peilstok maximaal aangeeft en laat dan de motor zo’n 10 seconden lopen. Daardoor wordt de filter mooi vol gepompt en kan ik weer bijvullen. Na wat bijschenken, peilen, bijschenken, peilen en nog eens bijschenken, peilen geeft hij netjes maximaal aan en daar ben ik tevreden mee. Ik draai de dop op de vulpijp, ruim alles netjes op, schenk de oude olie in een leeg kannetje en zet het klaar voor de stort en klaar is Geert. Al met al kost dit een uurtje tijd en als je het vaker hebt gedaan lukt het denk ik nog wel sneller. Het langste wachten is de oude olie die uit het blok loopt. Je kunt dan natuurlijk ook nog wat anders gaan doen.

Toeter maken

by Geert

Toet-Toeeeet!
Hee, dat had ik wel verwacht maar het blijft stil. Nu weet ik meteen waar dat bruine kabeltje wat ik los heb zien hangen voor is.

Bovenstaande is de bron voor deze reparatie. Ik heb al eens op de camping staan kijken maar helaas kreeg ik het niet opgelost. Dat komt omdat er een afleidingspinnetje op de stuurkolom zit. Wanneer ik daar het schuifstekkertje overheen schuif werkt het geheel nog steeds niet. Toen ik het nu nogmaals uit elkaar heb geschroefd kwam ik er achter dat ik de stekker op de verkeerde plek vast schoof.
Omdat de stekker ook kapot was heb ik er maar meteen een nieuwe op gezet. De toeter doet het nu weer zoals voorheen. De kap die om de stuurkolom heen zit was eerder al eens aan de klem vast gelijmd. Dat blijft natuurlijk niet zitten en nu heb ik er maar een schroefje doorheen gezet. Dat zit stevig vast!

Het losse kabeltje, inclusief onderaan het nep pinnetje en bovenaan het echte.

 

Zo doe je het natuurlijk altijd fout.

 

Kapot kabelschoentje

 

Nieuw schoentje erop geknepen en dan op de juiste plek vastgeschoven.

De bevestigingskap aan de beugel gemonteerd.

De schroef aan de buitenkant. Die zie je niet zitten vanaf de bovenkant.

 

Altijd te traceren

by Geert

Om tijdens de vakantie te loggen waar we zijn geweest en daardoor een leuk route kaartje toe te voegen aan ons fotoalbum heb ik een GPS tracker besteld. Dit kleine apparaatje geeft elke zoveel seconden de locatie door aan een online platform en daardoor is mooi bij te houden waar we zijn. Omdat het ook te loggen is kunnen we achteraf terugzien waar we gereden hebben.

De GPS tracker die ik besteld heb is deze.


Het is een klein zwart kastje met aan de ene kant een drietal statusleds, een uitsparing voor een simkaart en een ieniemienie aan-uit knopje en een heleboel kabeltjes met vier stekkertjes. De stekkers zijn gemaakt voor de voeding, een microfoontje, een SOS knopje en een externe speaker. Behalve de externe speaker is alles meegeleverd. Ook een relais om bijvoorbeeld de brandstof af te sluiten zodat de motor stil valt.

Het is even bedenken waar ik de gps-logger monteren ga. Om de simkaart op te waarderen heb ik toegang tot het apparaatje nodig maar ik wil hem niet in het zicht hebben zitten. Hopelijk is het nooit nodig maar zo’n gps logger is natuurlijk ook erg handig op het moment dat iemand er met onze bus vandoor gaat. Na een half uurtje werk heb ik de draden voor de stroom aangesloten en op het moment dat ik de logger aan stekker gaan de lampjes aan. Het lijkt te werken. Helaas heb ik nog geen sim kaart dus ik kan nu even niet verder.

De dag erop ga ik direct naar de winkel. Ik heb al wat gezocht en veel mensen gebruiken een simkaartje van de kruitvat. Zij hebben prima tarieven als ik zo snel kijk en deze werkt in heel Europa. Dat doen sommige concurrenten niet en dat is wel handig als we Duitsland of België in rijden. Bij de simkaart zit € 5,- tegoed en dat vind ik voor nu even prima. Op dit moment heb ik nog geen idee van het verbruik en ik zal hem binnenkort wel opwaarderen.
Belangrijk is het deactiveren van de pin code, want die kan de logger niet in typen. Hiervoor moet ik het kaartje wel even in een telefoon stoppen. Ook schakel ik de voicemail uit. Dat doe ik door 12339 te bellen.

Na deze instellingen gaat de sim kaart in de tracker. Ik krijg direct de goede kleur lampjes en het geheel lijkt te werken. Tip voor iemand die dezelfde tracker heeft gekocht: er zit een piepklein schakelaartje bij de sim kaart waarmee je het apparaatje aan of uit kunt zetten. Mocht je geen lampjes krijgen dan kan het goed zijn dat dit schakelaartje verkeerd staat.

De volgende stap is het instellen van het tracking gebeuren op de online portal. De meegeleverde service heb ik niet gebruikt omdat ik de tip heb gekregen GPS-trace te gebruiken. Daar hebben andere mensen het apparaatje succesvol mee gebruikt.

Als type apparaat stel ik GT06 in en ik gebruik het juiste telefoon nummer. 0031**** werkt niet maar +31***** wel. Weer iets om even rekening mee te houden. Door het commando “PARAM#” naar de tracker te sms-en krijg ik het imei nummer terug en dat vul ik ook in. Een password heb ik niet ingevuld.  Als laatste voeg ik nog een plaatje toe van een gele bus, net zoals Bliksem. Dat is meer voor het leuk.

Wanneer ik refresh doet hij het nog niet. Ik denk dat ik eerst de auto eens op contact moet zetten om de tracker te laten weten dat hij wat moet gaan versturen, maar na een half uurtje refresh ik de pagina nog eens en zie ik een gele bus op de kaart, op de juiste plek! Super, het werkt dus.

De testrit binnenkort zal uitwijzen of het systeem in de praktijk werkt. Nu heb ik elke 10 seconden een statusupdate ingesteld (of eigenlijk niet. dit is de standaardinstelling). Mogelijk kan ik dat verlagen naar elke 20 of 30 seconden. Al is dat stiekem een behoorlijke afstand als je met een beetje snelheid door rijdt.

Km/u m/s m/10s m/20s m/30s
15 4,2 42 84 126
30 8,3 83 163 246
50 13,9 139 278 417
80 22 220 440 660
100 27,8 278 556 834

Zoals je ziet zou bij 30 seconden en snelheid zoals in een woonwijk gereden elke 126 meter een log gedaan worden. Dat geeft natuurlijk niet het mooiste resultaat want dan ben je al drie keer afgedraaid.

Inmiddels zit de tracker alweer een tijdje in de bus en stuurt elke zoveel uur een update. Hoeveel data dit gebruikt is nog een vraag voor me, maar daarvoor moet ik eigenlijk het sim kaartje gewoon weer eens in een GSM stoppen.

Bunkers Kijkduin – Atlantikwall

by Geert

Een tijdje geleden zijn Simone en ik uitgenodigd voor een bezoek aan een aantal bunkers in Kijkduin. We hebben onze spullen gepakt en wanneer Martijn zich meld hebben we net ons ontbijt op. Al snel gaan Bliksem en Gunther op weg. Bij mijn voeten heb ik lampjes gemaakt zodat je wat verlichting hebt als de deur open gaat, maar de dubbelzijdige tape die ik gebruikt heb laat steeds los. Daarom kom ik er achter dat er een bruin draadje los hangt, maar ik kan zo snel niet vinden waar dit op hoort. Halverwege de rit blijkt dit de toeter te zijn. Die doet het nu even niet.

Aangekomen op de camping parkeren we Bliksem en gaan met Gunther naar de eerste bunker. Echt bizar hoe dat er allemaal uit ziet en super opgebouwd door de stichting. Ze hebben ook regelmatig open dagen dus echt een aanrader!
Wanneer we de eerste twee bunkers hebben gehad gaan we door naar die in Kijkduin. Deze is niet zo mooi ingericht maar zeker erg interessant om te zien. Heel groot en mooi met ledjes voorzien van verlichting. Het mooie is dat Bas onze gids is en die weet veel te vertellen over de bunkers. Gaaf om te horen. (bedankt Bas!)

Na het bezoek aan de bunkers gaan we met z’n allen (ofja, de meesten) lekker uit eten. Tof om zo weer nieuwe mensen te leren kennen. Dan lopen we nog een stukje op het strand, onder de noemer “nu we er toch zijn”. Er worden geen pokemons gevangen en als we genoeg hebben gehad is het tijd om naar de camping te gaan. Daar genieten we nog even van wat getrommel (niet echt dus) en vuurwerk. Hierna is het stil en vallen we vredig in slaap. Morgen is het zover, dan gaan we naar een gevangenis met het Urbex-Forum.

Koelkast op +15

by Geert

Met +15 bedoel ik deze keer geen temperatuur, maar de geschakelde plus in de bus.

“Alles staat klaar en het is tijd om te vertrekken. Dan kom ik er achter dat ik per ongeluk de koelkast aan heb gezet op 12v en niet op 220v. Dat is heel vervelend want nu heb ik heel de accu leeg getrokken. Voor het starten maakt dat niet uit maar dit weekend willen we af en toe een lampje aan hebben staan en de telefoon bij laden. Dat gaat hem dus niet echt goed worden. “

Om deze reden ben ik aan de slag gegaan met een relais en de geschakelde plus. Op die manier krijgt de koelkast alleen stroom van de accu op het moment dat ik de sleutel op contact heb staan. Normaal gezien is dat alleen op het moment dat de motor loopt, dus heb ik niet meer het risico dat de accu helemaal leeg getrokken wordt.

De kabels heb ik allemaal onder de bekleding weg gewerkt, en binnenkort schroef ik het relais even netjes ergens tegenaan. Hieronder vind je het schema voor de schakeling.

klik voor groter

Bliksem en de ezels

by Geert

Het is weer zover. We doen nog een paar kleine klusjes en dan pakken we onze spullen. Dit gaat alweer gemakkelijker en sneller dan de vorige keer. We weten steeds beter wat we wel en niet mee willen nemen.

Na een klein half uurtje komen we bij Martijn. Hij woont in het Ecodorp in Boekel en we zijn nog nooit bij hem op bezoek geweest.  Als we aankomen is hij al bezig met het opstoken van zijn (zelf gemaakte) kleioven. Heel leuk en vooral erg lekker.  We hebben flink zitten kletsen en het was erg gezellig. Martijn heeft hun waterzuiveringsinstallatie laten zien en de voedseltuin.

Na een nachtje lekker te hebben geslapen zijn we vertrokken naar Schijndel. Eerst naar De Wit om een nieuw kraantje voor Bliksem te halen en dan door naar de ezelcamping. Bij De Wit kwamen we erg vroeg aan. We moesten nog een uur wachten maar dat gaf ons tijd om te ontbijten en een beetje over de landerijen uit te kijken. Natuurlijk stonden we eerst in het verkeerde pand maar we zijn zo slim geweest om vrij snel de weg te vragen. Na het juiste kraantje te hebben gevonden door naar de ezelcamping. We kwamen op tijd aan bij “’t Skonste Plekske” en er was nog precies een plaats. Daar hebben we de bus neergezet en na een kwartiertje stonden we helemaal opgebouwd. Tijd voor een pilsje dacht ik maar toen bedacht ik me dat het nog geen 11:00 was… dan maar een glaasje ranja.

Na een half uurtje ofzo hebben we lunch gemaakt. Een flinke ommelet op brood gaf ons genoeg energie voor de rest van de middag. Het centrum van Schijndel is zo’n 20 minuten lopen en dat hebben we dan ook gedaan. We hadden erop gegokt dat er nog wel leenfietsen op de camping waren maar dat is met zulk prachtig weer natuurlijk te optimistisch geweest. We wandelen rustig aan naar het centrum en het is heet, maar prettig. In het dorp is het markt. Daar lopen we een keer rond en we nemen een kijkje in de kerk. Helaas kun je niet doorlopen en is het gewoon een halletje waar je een kaarsje kunt branden. Hiermee zullen we het moeten doen.

We gaan even zitten voor een drankje en bekijken wat mensen die langslopen. Volgens wikipedia is de Schaapskooi een bezienswaardigheid dus “here we go!”. Na een half uurtje lopen komen we aan en we nemen direct plaats op het terras. Daar drinken we wat en we eten een zalmwrap. Deze is opgeleukt met anijszaadjes. Een leuke en lekkere verassing tijdens het eten.

Na het eten lopen we door de groentetuin en gaan hoi zeggen tegen de schapen. Die liggen allemaal in de schaduw te chillen.

Het is nog best wel een stukje terug (50 minuten volgens Google Maps) dus we lopen maar weer aan. Met een korte stop bij de Albert Heijn voor avondeten en een fles water zijn we net voor 17:00 weer op de camping. In de wij loopt een superkleine shetland pony. De eigenaresse geeft aan dat deze afgelopen nacht geboren is. Het is echt een schattig beestje.

Na een uur of wat mensen kijken is het tijd om te koken. We fabrieken een luxe pastaschotel met spinazie en vega kipstuckjes. Een beetje roomkaas maakt het geheel af. We laten het ons smaken en na het eten wandelen we nog een rondje. We bekijken de kippen en sjokken een stukje langs een in onbruik geraakt spoor af. Daarna is het tijd om echt te nietsen. De benen zijn moe en wij zelf ook. We bekijken weer wat mensen en de honden van de buren. Er zit er een bij die door iedereen aangeroepen wordt maar maar eigenlijk niemand echt luisterd. Supergrappig. Het begint te waaien en de zon is achter de bomen. Daarom rollen we de luifel weer in en hangen onze lampjes opnieuw op.

We drinken een drankje en kletsen wat. De ezels horen we af en toe balken en de eerste kinderen beginnen te jengelen. Het wordt laat en ze moeten douchen of naar bed. Of erger nog…. beide!

Wij zitten intussen lekker voor de bus te chillen. Muziekje op de achtergrond (Slam BoomRoom) en een beetje mensen kijken. We hoeven niets te doen en daar maken we gebruik van.

Op het gegeven moment komt er iemand langs met een kruiwagen vol hout. Ons wordt niet gevraagd maar de buren slaan een dagje over. Die daarnaast willen wel hout en nog geen vijf minuten later is er vuur. Er staan mooie wasmachinetrommels in het midden van het veld en daar kun je vuur in stoken. Twee kleine ventjes staan met hun waterpistool tegen de vlammen in te sproeien.

Intussen gaat Simone douchen en duik ik nog eens in een vette plaat op de radio. De hond die naar niemand luisterd speelt wat met een andere hond en ik zit maar wat te kijken. Heerlijk genieten dit.

Na een tijdje zijn die vuurkorven niet meer zo fijn. Heel het veldje hangt vol met rook en die stinkt. Goed tegen de muggen zullen we maar zeggen. Na wat koekjes en wat drinken zijn we op. Ik heb me intussen gedouched en we vinden het beiden tijd om naar bed te gaan. De ezels balken nog een laatste keer voor deze nacht en we vallen in slaap.

Ergens midden in de nacht wordt ik wakker van de donder. Het beukt er op los en de flitsen zie je door het doek heen. Wij draaien rustig om en slapen verder. Ik wordt nog wel een paar keer wakker maar dat is geen ramp.

‘S morgens zorgen we allereerst voor ontbijt. Er gaan nogal wat mensen dus ik zit meteen in de opruimmodus. Dat is helemaal niet nodig want we hoeven ons helemaal niet te haasten. Bij vertrek worden we nog uitgezwaaid door de eigenaresse van de camping en we rijden rustig naar huis, geen haast. We rijden nog even langs iemand die zijn fiets verkoopt. Zo hebben we de volgende keer onze eigen exemplaren mee en pakken we niet mis op de camping.

Thuis aangekomen ruimen we de garage eerst eens goed op. Tijdens de verbouwing hebben we vooral veel spullen erin gezet maar nooit opgeruimd en heel weinig weg gegooid. Nu is er weer plek voor bliksem en onze nieuwe fietsen. We hebben er later in de middag mog eentje voor mij opgehaald namelijk.

We sluiten het weekend af met een diner bij “De Steenoven” in Helmond. In stijl ernaartoe op onze nieuwe fietsen. Een goede afsluiter voor een heel fijn weekend.

Intervalstand ruitenwissers

by Geert

Het relais had ik al even liggen, en zelfs de juiste schuifstekkers zaten er al op. Na misschien wel 25x de handleiding te hebben gelezen ben ik maar eens aan de slag gegaan. Ik was eigenlijk bang dat ik veel in de originele kabels moest gaan knippen en doen maar gelukkig zijn dat maar twee aanpassingen in het originele kabelstelsel van Bliksem.
Omdat de VW Busclub het op hun website heel netjes heeft beschreven zal ik hier niet alles nogmaals beschrijven.

De schuifstekkertjes met weerhaakje kon ik niet vinden, en daarom heb ik ze zonder weerhaakje gebruikt. Nadeel hiervan is dat je ze allemaal extra aan moet drukken. Dat kan wel eens lastig zijn. Verder is er ook één zekering gesprongen, maar hoe dat komt ben ik eigenlijk niet achter gekomen.

Ik heb een programmeerbaar relais gebruikt, waardoor de duur van de interval ingesteld kan worden door het relais te activeren, te wachten zolang als nodig is (volgens mij max 7 seconden) en dan de interval stand aan te zetten. Dan onthoud het relais die periode.

In onderstaand filmpje zie je dat de wissers nu wachten. Ik had eigenlijk wel de ruit nat moeten maken want nu zouden de wissers krassen kunnen maken.

Remklauw revisie Bliksem

by Geert

Omdat we tijdens de vakantie regelmatig een piepende rem hadden tijdens het rijden, die bij licht indrukken van het pedaal verdween, en het wegvallen van de remdruk op twee lange ritten vonden we het een goed idee de voorremmen eens na te kijken.
Na terugkomst in Nederland begon het onderzoek al snel en we kwamen er achter dat er waarschijnlijk ook een lekkage ergens achter het stuur zat. Allereerst hebben we heel het dashboard verwijderd. Dat is eigenlijk een eenvoudig klusje.
We hebben flink wat gezocht, veel los gehaald inclusief het hele pedalensysteem en we kwamen er toen achter dat het waarschijnlijk de hoofdkoppelings cilinder moest zijn. Van de ene kant hebben we nu heel veel werk extra gedaan, van de andere kant weten we nu weer wat beter hoe onze Volkswagen T3 in elkaar zit.
Ondanks dat we weten waar het probleem waarschijnlijk zit toch maar besloten heel de remvloeistof te vervangen. Deze heeft waarschijnlijk gekookt en gezien de troep die er neerslaat in de fles waar we hem in opgevangen hebben zat hij er al eventjes in. Ook hebben we de remklauwen gereviseerd. Dat mocht ook wel een keer.

Voor leering ende vermaak heb ik hieronder een verslag geschreven hoe ik dat aangepakt hebt.

Allereerst heb ik de benodigde onderdelen besteld.

Revisie setjes ATE

Twee revisie setjes voor de remklauwen. Hierin zitten de rubbers voor in de cilinder, en de stofkappen.

 

Hoofdkoppelingscilinder

Een nieuwe hoofdkoppelingscilinder.

 

nieuwe remblokken

Nieuwe remblokken.

 

revisiesetje koppelingscilinder

Een revisiesetje voor de oude koppelingscilinder. Kost maar een paar euro en dan hoop ik de “oude” koppelingscilinder te kunnen reviseren voor reserve.

 

Nieuwe remdrukschakelaars

Nieuwe remdrukschakelaars voor aan de hoofdremcilinder.

Allereerst heb ik de bus omhoog gezet op assteunen en vervolgens het wiel verwijderd. Denk eraan de bouten al te lossen met het wiel op de grond, want anders draait het geheel mee. Op de foto zie je achterin nog een krik staan. Daar steunt de bus niet op.

Stap 1: het wiel verwijderen

Na het demonteren van het wiel heb ik de remblokken en de plaatjes tegen het draaien van de remcilinder verwijderd.

Tik de eerste borgpen weg met een pendrijver.

 

Doe dit ook met de tweede. let op dat het klemveertje in het midden niet te ver wegspringt.

 

Als het goed is heb je nu de volgende onderdelen los gehaald.

 

En heb je vrij zicht op de remblokken.

Bij mij zitten de remblokken vrij strak tegen de schijf aan en dit zou het piepen kunnen verklaren. Om ze er uit te kunnen pakken heb ik met een waterpomptang de remzuigers terug in de klauw geknepen.

eerst onder,

 

Dan boven,

En aan de andere kant,

nog een keer.

Let erop dat je genoeg ruimte hebt in je remvloeistof reservoir achter de kilometer teller, omdat je de vloeistof terug drukt in het systeem. Wanneer je de ruimte hebt kun je de remblokken uit de klauw pakken.

Past makkelijk zo.

De remblok en het anti-draai plaatje.

De remklauw zonder de blokken erin. De rem zuigers zijn mooi teruggeduwd in de klauw.

Vervolgens heb ik de remleiding los gemaakt. Het onscherpe deel aan de onderkant zit vast aan de klauw, en dat is ook het enige wat ik los gemaakt heb. Let op dat er remvloeistof kan lekken en maak dit direct goed schoon! (in mijn geval was heel het systeem leeg)

Vervolgens heb ik de bouten van de remklauw losgedraaid. Deze zijn met 160 Nm op moment vastgezet en zitten al jaren zo. Reken erop dat je flink wat kracht moet zetten. Let ook op dat je niet de bouten los draait die de klauw bij elkaar houden. Deze moeten vast blijven zitten.

Zelf heb ik gebruik gemaakt van wat olie om tussen de bout en de klauw in te laten lopen. Of het geholpen heeft weet ik niet, maar baad het niet schaat het niet.

De remschijf zonder klauw. Je ziet hier ook goed de remleiding los hangen.

De bouten voor de remklauw. De bout met het gladde gedeelte erop zit bij de klauw in het bovenste gat.

De remklauw van de auto af. Hij is echt wel toe aan een poetsbeurt en een vers setje rubbertjes.

Nog een foto van de plaatsing van de bouten.

De volgende stap is het schoonmaken van de klauw en cilinders, het plaatsen van nieuwe rubbers en het daarna het terug monteren op onze Bliksem. Daarvoor heb ik de Ate revisiesetjes gebruikt, een staalborstel, perslucht, remmenreiniger, een oude doek, een paar lijmklemmen en een stukje hout.

Het (meeste) gereedschap.

Hier kwam ik er achter dat ik de dopjes op de nippels voor remvloeistof nog op de klauw had zitten. Gelukkig niet kwijt geraakt en netjes in een bakje gelegd. Goed bewaren!

Eerst eens met de staalborstel over de klauw gegaan om hem wat schoner te krijgen.

Met een beetje perslucht de eerste cilinder er uit gehaald. De lucht blaas je gewoon in de ingang van de remleiding.

Met een lijmklem en een stukje hout het gat afgesloten zodat de tweede cilinder eruit komt bij het opbouwen van druk.

Plop! De tweede is er ook uit. Even in de gaten houden welke waar hoort en één voor één schoonmaken.

Wip vervolgens de rubberen stofkappen van de klauw met een klein schroevendraaiertje.

plop! daar is ie.

de rand van de cilinder is wat roestig. de zwarte streep is het binnenste rubber wat ook vervangen wordt.

Het binnenste rubber wip je er ook met een schroevendraaier uit. Dat kan ooit wat kunstigheid behoeven.

De rand en de cilinder maak ik schoon met een doek en een klein beetje heel fijn schuurpapier.

Wanneer alles schoon is en weer geschikt voor gebruik leg ik de klauw aan de kant.

De volgende stap is de cilinders zelf. Deze maak ik mooi schoon met remmenreiniger en polijst ik met fijn schuurpapier.

Het resultaat!

En de binnenkant. Een van de cilinders is wat beschadigd maar dit stoort de werking gelukkig niet.

De remcilinders en rubber delen smeer ik in met rempasta. Speciaal voor Volkswagen. Best duur spul en je hebt maar een klein beetje nodig.

Hatseflats. Het rubber zit erin en de rempasta zit er ook op/tussen/bij.

Vervolgens smeer ik de remcilinder ook even in en vervolgens druk ik deze terug in de klauw. Hierbij let ik er wel even op dat de cilinder geplaatst wordt zodat het anti-draai plaatje ook gewoon goed past.

Even de plaatsing controleren.

Zo moet hij erop.

Met en potloodje even een streepje op de cilinder gezet. Dat helpt met het plaatsen. Wel even opletten dat je hem er met het vet niet weer vanaf veegt.

Vervolgens even priegelen en dan gaat de cilinder er prima in. De volgende stap is de stofkap.

Het rubber is ook even friemelen, maar de plaatsing viel me eigenlijk wel mee. Van tevoren heb ik ze even ingesmeerd met rempasta.

Dan de andere kant weer terug erin.

En het rubber erop.

De oude rubbers lijken op de foto nog best redelijk, maar zijn echt uitgedroogd en gescheurd. Vervanging was dus echt wel nodig.

De klauw monteer ik terug door de twee bouten aan de achterkant terug te draaien, en de remleiding weer vast te zetten. De bouten trek ik nog even na op de door Volkswagen voorgeschreven 160 Nm om zeker te weten dat de klauw goed blijft zitten.

Bij de tweede klauw heb ik hetzelfde gedaan, behalve dat daar een cilinder erger aan het roesten was.

Roest!

De cilinder was ook wat minder. Gelukkig heb ik hem mooi schoon kunnen krijgen.

De volgende stap is het monteren van de remblokken. Ik heb nieuwe blokken van Pagid.

De nieuwe remblokken.

Nieuw v.s. oud

Oud v.s. nieuw

De anti-draai plaatjes niet vergeten.

Vervolgens die veer aan de buitenkant weer terug plaatsen en de borgpennen terugslaan. Eerst de onderste in mijn geval.

En dan de bovenste.

Met een hamer even na tikken zodat de borgpennen er helemaal goed in zitten.

 

Dat is het! Nu zitten de klauwen er weer op. Helemaal gereviseerd. Het ontluchten van de remmen doe ik binnenkort, en dan kan ook het wiel er weer op. Ik ben benieuwd hoe Bliksem nu remt.

Vervangen luchtslang

by Geert

Een tijdje geleden zijn we met Bliksem naar de verjaardag van Simone’s vader geweest. Toen we onderweg waren merkten we al een erge benzinelucht op en toen we geparkeerd waren leek het alleen maar erger te worden. Na wat snuffelen in de ochtend bleek het uit de ventilatie te komen en onder de bus stonk het ook heel erg.
Simone is een ware Google expert want na een paar minuten had ze al een pagina gevonden van mensen die hetzelfde probleem hadden gehad. Bij hen had de tank gelekt en daardoor was de benzine in de luchtslang getrokken waarna heel de auto naar benzine rook. Omdat we net getankt hadden klonk dat wel logisch.

Toen we naar huis reden hadden we ook af en toe knallen uit de uitlaat, maar dat komt waarschijnlijk door een gaatje in de carburateur waar ik al eerder een blogpost over gedaan heb. Gelukkig komen we goed thuis en eenmaal binnen geparkeerd duurt het niet lang voordat we een avond benutten om de tank onder de bus uit te halen. De slang is inderdaad helemaal volgezogen en er hangt een erge benzinelucht. Ergens heeft het gelekt.
We zoeken en zoeken, maar de tank lijkt dicht te zijn. Gezien de natte en droge delen op de tank denken we dat het van een ontluchtingsventiel af gekomen is. Er hangt ook nog een overbodige slang die we maar weg halen.

We bestellen een nieuwe slang van Webasto bij De Wit Schijndel. Het was in eerste instantie een hele zoektocht maar Simone heeft het zoals gewoonlijk snel gevonden. De PAPK slang heeft een diameter van 90mm en de lengte onder de bus is ongeveer 1,5 meter. Wij hebben 2 meter besteld om zeker te zijn. PAPK staat trouwens voor Papier, Aluminium, Papier, Kunststof.
Door de drukte ging er wat mis met de bestelling. Toen we daarover belde vonden ze dat zo vervelend dat er iemand na haar werktijd nog bij ons is langs gekomen om de slang te bezorgen. Supernetjes! Dat is pas service en super opgelost.
Dezelfde avond nog staan we in de put te schroeven. De oude slang gaat er onderuit en de nieuwe slang zit snel op de juiste plek. We schroeven de klemmen vast, trekken de tie-wraps aan en maken de slang op lengte met een ijzerzaag. Klaar zijn Geert en Simone.

De PAPK slang aan de achterkant van de bus, voorzien van een klem.

Nouja, bijna dan. We beginnen met de benzineslangen. Omdat we zeker geen lekkages meer willen voorzien we elke koppeling met de juiste klemmen en draaien deze aan.

De slangen aan de tank bevestigd, voorzien van de slangenklem.

Na wat gefriemel is het zover en kan de tank weer terug. Dat valt eigenlijk best mee, maar we hebben dan ook het geluk makkelijk onder de bus te kunnen werken. Aan de ene kant monteren we het overdruktankje maar aan de andere kant is het rubber helemaal gaar. Dat vervangen we dan ook maar meteen maar moet nog wel besteld worden. Meteen maar een setje besteld en dan doen we ze allebei.

De onderkant van de bus nadat we de slang verwisseld hebben en de tank weer gemonteerd hebben.

Al met al viel de gehele klus best wel mee. We verwachten dat het geheel nu wel opgelost moet zijn en gaan binnenkort testen. Nog even de rubbers in de tankjes wisselen, de vulpijp monteren en misschien moeten we de tank nog eens goed poetsen aan de onderkant om echt alle benzineresten weg te halen. De bovenkant heeft Simone al netjes schoon gemaakt en ontvet.

Het gaat je in de carburateur hebben we na flink wat googlen en raad vragen opgelost door een ouderwets gulden dubbeltje tegen de opening te lijmen. Op die manier zuigt de motor geen valse lucht meer aan en we verwachten dan ook dat hij een stuk lekkerder zal lopen.

Het dubbeltje op de carburateur.

Pagina's:12»