Koelkast weer op gas.

by Geert

Toen we onze bus kochten hebben we een paar keer geprobeerd de de koelkast te laten werken op gas. Helaas lukte dat niet maar we hebben er altijd omheen kunnen werken. We hebben een zonnepaneel en een accu van 80Ah maar nooit echt getest of dat genoeg is. Wat we wel weten is dat wanneer ik de koelbox (ook 12v gevoed) een nacht aan laat staan dat dan de laadcontroller ingrijpt in verband met een te lage accu spanning.
Nu is het dan echt tijd om het aan te pakken. De koelkast staat klemvast tussen de keukenkastjes gemonteerd en ik draai de gasleiding los nadat ik de gasfles dicht heb gedraaid. Nu kan ik hem naar voren schuiven dacht ik. Maar de kabels voor 12v en 220v zitten nog vast. Die maak ik ook los en dan glijd de koelkast er zo uit.

De kabels voor de voeding

Op de werkbank is het makkelijker werken. Ik kan goed bij de brander en na het losdraaien kom ik meteen wat rommel tegen. Er zijn wat roestige stukjes metaal uit de uitlaat naar beneden gevallen en die blokkeren de vlam. Na het verwijderen van die zooi check ik de ontsteking en ik zie een vonk. Dat is positief en ik zorg dat het gas weer aangesloten is. Na een paar keer klikken zonder het gas aan zet ik het gas aan een direct zie ik een vlammetje. Dat is positief en ik zorg dat alles weer zoals het zat gemonteerd is een plaats de koelkast terug.

Helaas heb ik bijna geen foto’s gemaakt bij deze reparatie maar ik heb veel gehad aan deze blog: https://westyman.com/2016/07/25/jokerhacks-de-electrolux-koelkast/

Bliksem stinkt

by Geert

Na een van onze tripjes viel het op: bliksem ruikt naar benzine. Nou is dat voor een benzineauto op zich niet zo heel vreemd maar in dit geval ging het om onverbrande benzine, en dat kan nooit goed zijn.
Om die reden zijn we begonnen met onderzoek. Voor ons gevoel komt de lucht echt van de motor af en dan vooral aan de rechterkant. Ik heb tijdens het rijden al eens aan de luchtroosters achteraan geroken maar dan ruikt hij niet. Wanneer we stoppen lijkt het te beginnen en dan vooral aan de rechterkant.
Thuis hebben we de onderkant bekeken. Er lijkt niets verkeerd te gaan bij de benzineleiding, de benzinepomp en de slangen naar de carburateurs. Toch heb ik voor de zekerheid de benzineslangen vanaf de benzinepomp naar de carburateurs vervangen, en het stukje tussen de benzinepomp en de dunne kunststof leiding die van de benzinefilter af komt.

Wanneer we dit doen komen we er achter dat de vacuüm leiding tussen de carburateurs niet meer is zoals hij zou moeten. Het werkt, maar de verbindingen zijn slecht gemaakt en zitten los. Hier kan het wel eens vanaf komen. Wanneer we de verbindingen los halen en er eens aan ruiken ruikt het inderdaad naar benzine. Aan de rechterkant zien we ook een soort van smurrie waarvan we niet zeker zijn of het olie is of vroeger benzine is geweest. Het zou kunnen dus we vragen hulp via gezichtenboek. Daar komt iemand in de lucht die aangeeft dat hetgeen wij hebben inderdaad niet is zoals het hoort. Toevallig heeft hij nog zo’n buis liggen en na wat op en neer berichten komt hij onze kant op. Kosten: € 30,-. Voor mijn gevoel veel te veel maar dan kunnen we het wel maken zoals het hoort. Van de andere kant waren de rubberen dopjes per stuk of bijna € 10,-.

Op onderstaande tekening is de buis nummer 11 en de dopjes zijn 1 en 12. Wat niet op de tekening staat is het stuk van dop 12 naar de rembekrachtiger. Dat zit er ook bij.

 

De koperleiding in het blok. Hier zat nog een stuk benzineslang omheen.

 

Het totale bouwsel.

 

Detailopname

Na het binnenkomen van de onderdelen gaan we aan de slag. In mijn hoofd zit het idee dat we dit binnen een kwartiertje gefixt moeten hebben dus als het geheel niet lijkt te passen heb ik er best wel de pest in. Na wat frotten en klooien heeft Simone een helder moment en draait het geheel op de juiste manier om. Zo past het ineens!

de rubbers

 

de buizen en rubbers

Dat schuiven we allemaal in de auto en dan krijg je het volgende:

de linkerkant

 

en de rechterkant

We checken alles nog eens, schroeven alles vast wat we los hebben gehad en staan klaar om eens te testen. Simone draait de sleutel om en KLIK, klik… klik… Daar houdt het dan ook op. Er schakelt wel het een en ander van relais maar de startmotor doet niets. Ik kijk even naar de startmotor maar heb de dynamo te pakken. Even een foutje van mijn kant…. Na nog wat kijken en kabels checken bedenk ik me dat hij aan de onderkant zit en loop ik daarheen. Er hangt een kabeltje los en na het vastzetten van dat klemmetje start de bus eenvoudig. Hij loopt soepel en lijkt zelfs wat beter te lopen.

Onze testrit is morgen, dan rijden we naar Berdorf in Luxemburg. Halverwege de rit en na de rit check ik de auto op benzinelucht en hij ruikt helemaal niet meer naar benzine. Dat is goed!
Wanneer we naar huis rijden hetzelfde. Hij blijft mooi neutraal ruiken en ik heb er vertrouwen in. We overnachten nog een nachtje bij mijn ouders en na een kort ritje naar ons huis ruikt hij toch weer een beetje. Ik vraag me af of dat komt door het korte ritje dus blijf het geheel in de gaten houden. Het is in ieder geval stukken minder dan voorheen en daar ben ik blij mee.

Tijdens het vervangen van de benzineslang heb ik ook eens een van de kappen aan de onderkant van het motorblok los gedraaid. Het viel me op dat daar een thermostaat geplaatst was maar de kabel gebroken was. De thermostaat is defect (lek) en er is zo snel geen alternatief voorhanden. Wat inlezen en zoeken heeft me doen besluiten deze hele thermostaat eraf te laten.

De thermostaat voor Type 4.

 

Het viel ons ook op dat er een vreemd soort filter boven aan de luchtfilter zit. Dat kan niet origineel zijn maar de motor loopt er goed mee. Heeft iemand toevallig een advies over wat daar hoort te zitten?

Bliksem goes solar

by Geert

Er zijn al uren voorbij gegaan waarin ik na aan het denken ben over zonnepanelen op het hefdak of in de bagagebak maar nooit is het er van gekomen. Steeds was het toch wel veel geld, net niet helemaal duidelijk of had ik andere prioriteiten.
Na het verhaal van de lege accu op Down The Rabbit Hole zijn Simone en ik het eens. Bliksem krijgt een zonnepaneel.
Het internet staat vol met informatie over zonnepanelen. Wat nou precies de verschillen zijn en waarom je het een of ander moet nemen ben ik nog niet over uit. Ik heb gekeken naar het formaat, de opbrengst in Watt piek en de dikte van het paneel. Het formaat is misschien nog wel de belangrijkste factor geweest.

Het paneel waar de keuze op is gevallen is maar 3mm dik en 1070×540 mm in formaat. Dat past mooi achterop het dak en is zo laag dat je het niet gaat merken met rijden. Met een beetje geluk zie je er zelfs bijna niets van als het dak dicht is. De theoretische opbrengst is 110Wp. Volgens diverse adviserende partijen is dat 400-600 watt per dag in Nederland. Zelf heb ik dit niet na proberen te rekenen.

Deze energieopbrengst is voldoende voor wat we willen. Verwacht ik. Misschien een beetje krap met een koelbox of koelkast maar dat zie ik tegen die tijd wel weer. Er kan nog altijd een tweede paneel bij.

Op een mooie zaterdag rijden we met alle spullen naar ons pap en mam. Daar hebben we net wat meer ruimte om rond de bus te gaan en kunnen we op ons gemakje achter het huis werken. We leggen alle spullen klaar zodat we makkelijk door kunnen werken.

Als eerste schroeven we aan de binnenkant wat platen los zodat we bij het metaal van de bus kunnen. Hierna zetten we het dak open en boren de gaten achterin de bus. Best wel even spannend maar het moet gebeuren. We hebben een mooi plekje uitgekozen zodat bij het dak dicht het hefdak eroverheen zit en met het dak open de kabels niet ver uit steken.
Na het boren blijkt dat we nog steeds in een kokerbalk zitten dus dat wordt friemelen. Zo luchtig als het nu klinkt zo luchtig bedenken we het maar het is toch een drie uur friemelen.

Na veel gefrot en gedoe komt dan toch de kabel naar binnen. Het is een klein feestje want daar hebben we toch wel even op zitten zweten. De kabels gaan achter de kast door en we gebruiken een oude kabel die ik nog had laten zitten om hem door te trekken. Dat resulteert in snel resultaat en 15 minuten later ligt alles zoals het moet liggen. De kabel is klaar!
De stekkers maak ik aan de kabels uit de bus en als volgende sluit ik de laadregelaar aan. We hebben een Victron MPPT 75/15 laadregelaar bij het paneel en het is belangrijk om hier de juiste volgorde aan te houden voor de aansluitingen. Als eerste sluit ik de belasting aan zonder dat de apparaten aan staan. Vervolgens de accu zodat de regelaar kan herkennen welk voltage het systeem is. Deze kan namelijk zowel met 12 als 24 volts systemen overweg. Het groene lampje gaat branden om aan te geven dat de accu aangesloten is en nu is het tijd voor het zonnepaneel. Dat ligt nog los op de tafel maar ik wil even zeker weten dat het werkt voordat we gaan plakken. Scheelt heel wat werk mocht het stuk zijn.

We klikken de twee stekkers in elkaar en het gele lampje gaat knipperen. We hebben stroom!

De volgende stap is het plakken van het paneel. Daarvoor klimt Simone op het dak en maakt alles goed schoon. Eerst even met een doek en allesreiniger, daarna ontvetten we het geheel met terpentine. Op die manier plakt de kit straks goed aan het dak. Tijdens het ontvetten komen er ineens allemaal vliegende mieren op Simone af. Flink zwaaien en wegjagen helpt een beetje, maar ze blijven komen. Dan maar er tussendoor werken. We leggen het paneel op het dak en bepalen de juiste plek. Met wat stukjes schilderstape markeren we de plek en dan is het zover. Vier dikke dotten Sikaflex 252 worden in het midden geplaatst zodat het paneel altijd een klein beetje bol staat. Zo blijft er nooit water op staan en dat komt de opbrengst ten goede. De volgende stap is rondom het paneel kitten. Dat gaat soepel met onze nieuwe kitspuit en we laten twee kleine stukjes open. Zo kan er eventuele overdruk onder het paneel weg en komt daar niet onnodig veel spanning op komen te staan. We hebben gehoord dat er daardoor wel eens een kapot zou gaan.

De kit is volgens de website van de producent ook geschikt voor gebruik op brandweerwagens dus ons paneeltje zal het vast wel houden. Nét na het kitten begint het te regenen dus we rijden Bliksem naar binnen. Hebben we toch geluk dat ons mam en pap ruimte vrij hebben gemaakt. Net niet genoeg ruimte om te werken dus we houden het voor gezien. Morgen weer een dag.

Zondagmiddag komen we aan en we schroeven de bus weer in elkaar. Er zijn weing tot geen tegenvallers en het zit allemaal zo weer in elkaar. De laadregelaar schroeven we tegen de keuken aan en we ronden het geheel af. Tot we ons bedenken dat er nog een gat door het dak moet. Dat is (achteraf gezien) eigenlijk ook nogal snel gemaakt en we kitten die delen af. Het dak blijft nog even open staan terwijl de kit droogt en na een uur of wat klappen we het weer dicht en rijden naar huis. Daar moet ik de kabels nog even inkorten zodat ze netjes onder het dak wegvallen en dan is het af.

 

Als gereedschap hebben we gebruik gemaakt van het volgende:

  • striptang
  • kniptang
  • verschillende schroevendraaiers
  • accuboormachine
  • geduld
  • metaalboor 6mm
  • metaalboor 10mm
  • houtboor 4mm
  • geduld
  • houtboor 10mm
  • schilderstape
  • kitspuit
  • nog meer geduld

Hiermee hebben we gemonteerd:

  • Zonnepaneel 110wp
  • Laadregelaar
  • Kabels + en –
  • Connectoren aan de kabels.

 

Olie verversen

by Geert

Na de aanschaf van Bliksem heb ik vrij snel de olie al gewisseld. Natuurlijk moeten we af en toe wat bijvullen maar we vonden het weer eens tijd om het geheel weer de verversen. Een tijdje geleden heb ik al een nieuwe filter en de nieuwe olie aangeschaft en net na de vakantie was het een goed moment om te wisselen.

Voordat we beginnen heb ik een aantal zaken klaar staan:

  • Nieuwe olie (in ons geval 20w-50 mineral van Eurol)
  • Een nieuwe koperen ring voor de carterdop
  • Een nieuwe oliefilter
  • Sleutel 13
  • Bahco
  • Opvangbak voor de oude olie

Ik heb het geluk dat ik een put kan gebruiken dus dat werkt lekker makkelijk onder de auto, maar je kunt het ook zonder put doen. Dan is het allemaal alleen wat krapper. Als eerste stap hebben we gezorgd dat de motor een beetje warm is. Dat kan door een kort stukje te rijden makkelijk gedaan worden. Hierdoor is de olie wat dunner en loopt alles net wat makkelijker uit het blok.

Wanneer ik onder de auto sta draai ik voorzichtig de moer los die het carter afsluit. Dat is in ons geval een nummer 13 moer en hij komt netjes los. Nadat ik met mijn vingers het laatste stukje heb geholpen komt er een mooi straaltje zwarte olie uit lopen. Die vang ik op in een open gesneden oliekannetje.

Wanneer de olie minder hard gaat lopen bedenk ik me dat ik de vuldop nog dicht heb zitten. Het kan zijn dat daardoor de olie vacuüm trekt en er niet meer zo netjes uit komt lopen. Daarom draai ik de dop eraf en de olie loopt weer lekker verder.

Wanneer er bijna geen olie meer uit komt lopen vind ik het tijd om de oliefilter te wisselen. Deze draai ik los met de Bahco omdat ik met mijn handen net te weinig kracht kan zetten. Gelukkig heeft deze filter er de mogelijkheid toe. De nieuwe filter wordt waarschijnlijk wat lastiger want die heeft niet zo’n uitstekend stuk maar dat zien we dan wel weer. Bij het terugplaatsen van het nieuwe filter smeer ik een klein beetje olie op de rubberen ring. Zo sluit alles netjes af en glijdt het wat makkelijker met vast draaien. Wanner de filter het blok raakt is het de bedoeling deze nog 3/4de tot een hele slag vast te draaien. Dat kan gewoon met de hand.

Nadat de nieuwe filter vast zit is bij mij de olie ook uitgedrupt. Nu kan ik er nieuwe olie in gaan doen. Natuurlijk zorg ik er eerst voor dat de bout onderin weer terug geplaatst is. Daarvoor heb ik een nieuwe koperen ring zodat alles goed afsluit. Aanhalen hoeft niet hard! Vast is vast. Het officiële aanhaalmoment is (uit mijn hoofd) zo’n 24 of 25 nM.

Alles is dicht, dus tijd om te vullen. De CU motor zoals wij hem hebben heeft een olie inhoud van 3,5 liter inclusief filter. Dat is dus wat we ongeveer bij moeten vullen. Ik zorg dat de olie peilstok maximaal aangeeft en laat dan de motor zo’n 10 seconden lopen. Daardoor wordt de filter mooi vol gepompt en kan ik weer bijvullen. Na wat bijschenken, peilen, bijschenken, peilen en nog eens bijschenken, peilen geeft hij netjes maximaal aan en daar ben ik tevreden mee. Ik draai de dop op de vulpijp, ruim alles netjes op, schenk de oude olie in een leeg kannetje en zet het klaar voor de stort en klaar is Geert. Al met al kost dit een uurtje tijd en als je het vaker hebt gedaan lukt het denk ik nog wel sneller. Het langste wachten is de oude olie die uit het blok loopt. Je kunt dan natuurlijk ook nog wat anders gaan doen.

Toeter maken

by Geert

Toet-Toeeeet!
Hee, dat had ik wel verwacht maar het blijft stil. Nu weet ik meteen waar dat bruine kabeltje wat ik los heb zien hangen voor is.

Bovenstaande is de bron voor deze reparatie. Ik heb al eens op de camping staan kijken maar helaas kreeg ik het niet opgelost. Dat komt omdat er een afleidingspinnetje op de stuurkolom zit. Wanneer ik daar het schuifstekkertje overheen schuif werkt het geheel nog steeds niet. Toen ik het nu nogmaals uit elkaar heb geschroefd kwam ik er achter dat ik de stekker op de verkeerde plek vast schoof.
Omdat de stekker ook kapot was heb ik er maar meteen een nieuwe op gezet. De toeter doet het nu weer zoals voorheen. De kap die om de stuurkolom heen zit was eerder al eens aan de klem vast gelijmd. Dat blijft natuurlijk niet zitten en nu heb ik er maar een schroefje doorheen gezet. Dat zit stevig vast!

Het losse kabeltje, inclusief onderaan het nep pinnetje en bovenaan het echte.

 

Zo doe je het natuurlijk altijd fout.

 

Kapot kabelschoentje

 

Nieuw schoentje erop geknepen en dan op de juiste plek vastgeschoven.

De bevestigingskap aan de beugel gemonteerd.

De schroef aan de buitenkant. Die zie je niet zitten vanaf de bovenkant.

 

Altijd te traceren

by Geert

Om tijdens de vakantie te loggen waar we zijn geweest en daardoor een leuk route kaartje toe te voegen aan ons fotoalbum heb ik een GPS tracker besteld. Dit kleine apparaatje geeft elke zoveel seconden de locatie door aan een online platform en daardoor is mooi bij te houden waar we zijn. Omdat het ook te loggen is kunnen we achteraf terugzien waar we gereden hebben.

De GPS tracker die ik besteld heb is deze.


Het is een klein zwart kastje met aan de ene kant een drietal statusleds, een uitsparing voor een simkaart en een ieniemienie aan-uit knopje en een heleboel kabeltjes met vier stekkertjes. De stekkers zijn gemaakt voor de voeding, een microfoontje, een SOS knopje en een externe speaker. Behalve de externe speaker is alles meegeleverd. Ook een relais om bijvoorbeeld de brandstof af te sluiten zodat de motor stil valt.

Het is even bedenken waar ik de gps-logger monteren ga. Om de simkaart op te waarderen heb ik toegang tot het apparaatje nodig maar ik wil hem niet in het zicht hebben zitten. Hopelijk is het nooit nodig maar zo’n gps logger is natuurlijk ook erg handig op het moment dat iemand er met onze bus vandoor gaat. Na een half uurtje werk heb ik de draden voor de stroom aangesloten en op het moment dat ik de logger aan stekker gaan de lampjes aan. Het lijkt te werken. Helaas heb ik nog geen sim kaart dus ik kan nu even niet verder.

De dag erop ga ik direct naar de winkel. Ik heb al wat gezocht en veel mensen gebruiken een simkaartje van de kruitvat. Zij hebben prima tarieven als ik zo snel kijk en deze werkt in heel Europa. Dat doen sommige concurrenten niet en dat is wel handig als we Duitsland of België in rijden. Bij de simkaart zit € 5,- tegoed en dat vind ik voor nu even prima. Op dit moment heb ik nog geen idee van het verbruik en ik zal hem binnenkort wel opwaarderen.
Belangrijk is het deactiveren van de pin code, want die kan de logger niet in typen. Hiervoor moet ik het kaartje wel even in een telefoon stoppen. Ook schakel ik de voicemail uit. Dat doe ik door 12339 te bellen.

Na deze instellingen gaat de sim kaart in de tracker. Ik krijg direct de goede kleur lampjes en het geheel lijkt te werken. Tip voor iemand die dezelfde tracker heeft gekocht: er zit een piepklein schakelaartje bij de sim kaart waarmee je het apparaatje aan of uit kunt zetten. Mocht je geen lampjes krijgen dan kan het goed zijn dat dit schakelaartje verkeerd staat.

De volgende stap is het instellen van het tracking gebeuren op de online portal. De meegeleverde service heb ik niet gebruikt omdat ik de tip heb gekregen GPS-trace te gebruiken. Daar hebben andere mensen het apparaatje succesvol mee gebruikt.

Als type apparaat stel ik GT06 in en ik gebruik het juiste telefoon nummer. 0031**** werkt niet maar +31***** wel. Weer iets om even rekening mee te houden. Door het commando “PARAM#” naar de tracker te sms-en krijg ik het imei nummer terug en dat vul ik ook in. Een password heb ik niet ingevuld.  Als laatste voeg ik nog een plaatje toe van een gele bus, net zoals Bliksem. Dat is meer voor het leuk.

Wanneer ik refresh doet hij het nog niet. Ik denk dat ik eerst de auto eens op contact moet zetten om de tracker te laten weten dat hij wat moet gaan versturen, maar na een half uurtje refresh ik de pagina nog eens en zie ik een gele bus op de kaart, op de juiste plek! Super, het werkt dus.

De testrit binnenkort zal uitwijzen of het systeem in de praktijk werkt. Nu heb ik elke 10 seconden een statusupdate ingesteld (of eigenlijk niet. dit is de standaardinstelling). Mogelijk kan ik dat verlagen naar elke 20 of 30 seconden. Al is dat stiekem een behoorlijke afstand als je met een beetje snelheid door rijdt.

Km/u m/s m/10s m/20s m/30s
15 4,2 42 84 126
30 8,3 83 163 246
50 13,9 139 278 417
80 22 220 440 660
100 27,8 278 556 834

Zoals je ziet zou bij 30 seconden en snelheid zoals in een woonwijk gereden elke 126 meter een log gedaan worden. Dat geeft natuurlijk niet het mooiste resultaat want dan ben je al drie keer afgedraaid.

Inmiddels zit de tracker alweer een tijdje in de bus en stuurt elke zoveel uur een update. Hoeveel data dit gebruikt is nog een vraag voor me, maar daarvoor moet ik eigenlijk het sim kaartje gewoon weer eens in een GSM stoppen.

Bunkers Kijkduin – Atlantikwall

by Geert

Een tijdje geleden zijn Simone en ik uitgenodigd voor een bezoek aan een aantal bunkers in Kijkduin. We hebben onze spullen gepakt en wanneer Martijn zich meld hebben we net ons ontbijt op. Al snel gaan Bliksem en Gunther op weg. Bij mijn voeten heb ik lampjes gemaakt zodat je wat verlichting hebt als de deur open gaat, maar de dubbelzijdige tape die ik gebruikt heb laat steeds los. Daarom kom ik er achter dat er een bruin draadje los hangt, maar ik kan zo snel niet vinden waar dit op hoort. Halverwege de rit blijkt dit de toeter te zijn. Die doet het nu even niet.

Aangekomen op de camping parkeren we Bliksem en gaan met Gunther naar de eerste bunker. Echt bizar hoe dat er allemaal uit ziet en super opgebouwd door de stichting. Ze hebben ook regelmatig open dagen dus echt een aanrader!
Wanneer we de eerste twee bunkers hebben gehad gaan we door naar die in Kijkduin. Deze is niet zo mooi ingericht maar zeker erg interessant om te zien. Heel groot en mooi met ledjes voorzien van verlichting. Het mooie is dat Bas onze gids is en die weet veel te vertellen over de bunkers. Gaaf om te horen. (bedankt Bas!)

Na het bezoek aan de bunkers gaan we met z’n allen (ofja, de meesten) lekker uit eten. Tof om zo weer nieuwe mensen te leren kennen. Dan lopen we nog een stukje op het strand, onder de noemer “nu we er toch zijn”. Er worden geen pokemons gevangen en als we genoeg hebben gehad is het tijd om naar de camping te gaan. Daar genieten we nog even van wat getrommel (niet echt dus) en vuurwerk. Hierna is het stil en vallen we vredig in slaap. Morgen is het zover, dan gaan we naar een gevangenis met het Urbex-Forum.

Koelkast op +15

by Geert

Met +15 bedoel ik deze keer geen temperatuur, maar de geschakelde plus in de bus.

“Alles staat klaar en het is tijd om te vertrekken. Dan kom ik er achter dat ik per ongeluk de koelkast aan heb gezet op 12v en niet op 220v. Dat is heel vervelend want nu heb ik heel de accu leeg getrokken. Voor het starten maakt dat niet uit maar dit weekend willen we af en toe een lampje aan hebben staan en de telefoon bij laden. Dat gaat hem dus niet echt goed worden. “

Om deze reden ben ik aan de slag gegaan met een relais en de geschakelde plus. Op die manier krijgt de koelkast alleen stroom van de accu op het moment dat ik de sleutel op contact heb staan. Normaal gezien is dat alleen op het moment dat de motor loopt, dus heb ik niet meer het risico dat de accu helemaal leeg getrokken wordt.

De kabels heb ik allemaal onder de bekleding weg gewerkt, en binnenkort schroef ik het relais even netjes ergens tegenaan. Hieronder vind je het schema voor de schakeling.

klik voor groter

Bliksem en de ezels

by Geert

Het is weer zover. We doen nog een paar kleine klusjes en dan pakken we onze spullen. Dit gaat alweer gemakkelijker en sneller dan de vorige keer. We weten steeds beter wat we wel en niet mee willen nemen.

Na een klein half uurtje komen we bij Martijn. Hij woont in het Ecodorp in Boekel en we zijn nog nooit bij hem op bezoek geweest.  Als we aankomen is hij al bezig met het opstoken van zijn (zelf gemaakte) kleioven. Heel leuk en vooral erg lekker.  We hebben flink zitten kletsen en het was erg gezellig. Martijn heeft hun waterzuiveringsinstallatie laten zien en de voedseltuin.

Na een nachtje lekker te hebben geslapen zijn we vertrokken naar Schijndel. Eerst naar De Wit om een nieuw kraantje voor Bliksem te halen en dan door naar de ezelcamping. Bij De Wit kwamen we erg vroeg aan. We moesten nog een uur wachten maar dat gaf ons tijd om te ontbijten en een beetje over de landerijen uit te kijken. Natuurlijk stonden we eerst in het verkeerde pand maar we zijn zo slim geweest om vrij snel de weg te vragen. Na het juiste kraantje te hebben gevonden door naar de ezelcamping. We kwamen op tijd aan bij “’t Skonste Plekske” en er was nog precies een plaats. Daar hebben we de bus neergezet en na een kwartiertje stonden we helemaal opgebouwd. Tijd voor een pilsje dacht ik maar toen bedacht ik me dat het nog geen 11:00 was… dan maar een glaasje ranja.

Na een half uurtje ofzo hebben we lunch gemaakt. Een flinke ommelet op brood gaf ons genoeg energie voor de rest van de middag. Het centrum van Schijndel is zo’n 20 minuten lopen en dat hebben we dan ook gedaan. We hadden erop gegokt dat er nog wel leenfietsen op de camping waren maar dat is met zulk prachtig weer natuurlijk te optimistisch geweest. We wandelen rustig aan naar het centrum en het is heet, maar prettig. In het dorp is het markt. Daar lopen we een keer rond en we nemen een kijkje in de kerk. Helaas kun je niet doorlopen en is het gewoon een halletje waar je een kaarsje kunt branden. Hiermee zullen we het moeten doen.

We gaan even zitten voor een drankje en bekijken wat mensen die langslopen. Volgens wikipedia is de Schaapskooi een bezienswaardigheid dus “here we go!”. Na een half uurtje lopen komen we aan en we nemen direct plaats op het terras. Daar drinken we wat en we eten een zalmwrap. Deze is opgeleukt met anijszaadjes. Een leuke en lekkere verassing tijdens het eten.

Na het eten lopen we door de groentetuin en gaan hoi zeggen tegen de schapen. Die liggen allemaal in de schaduw te chillen.

Het is nog best wel een stukje terug (50 minuten volgens Google Maps) dus we lopen maar weer aan. Met een korte stop bij de Albert Heijn voor avondeten en een fles water zijn we net voor 17:00 weer op de camping. In de wij loopt een superkleine shetland pony. De eigenaresse geeft aan dat deze afgelopen nacht geboren is. Het is echt een schattig beestje.

Na een uur of wat mensen kijken is het tijd om te koken. We fabrieken een luxe pastaschotel met spinazie en vega kipstuckjes. Een beetje roomkaas maakt het geheel af. We laten het ons smaken en na het eten wandelen we nog een rondje. We bekijken de kippen en sjokken een stukje langs een in onbruik geraakt spoor af. Daarna is het tijd om echt te nietsen. De benen zijn moe en wij zelf ook. We bekijken weer wat mensen en de honden van de buren. Er zit er een bij die door iedereen aangeroepen wordt maar maar eigenlijk niemand echt luisterd. Supergrappig. Het begint te waaien en de zon is achter de bomen. Daarom rollen we de luifel weer in en hangen onze lampjes opnieuw op.

We drinken een drankje en kletsen wat. De ezels horen we af en toe balken en de eerste kinderen beginnen te jengelen. Het wordt laat en ze moeten douchen of naar bed. Of erger nog…. beide!

Wij zitten intussen lekker voor de bus te chillen. Muziekje op de achtergrond (Slam BoomRoom) en een beetje mensen kijken. We hoeven niets te doen en daar maken we gebruik van.

Op het gegeven moment komt er iemand langs met een kruiwagen vol hout. Ons wordt niet gevraagd maar de buren slaan een dagje over. Die daarnaast willen wel hout en nog geen vijf minuten later is er vuur. Er staan mooie wasmachinetrommels in het midden van het veld en daar kun je vuur in stoken. Twee kleine ventjes staan met hun waterpistool tegen de vlammen in te sproeien.

Intussen gaat Simone douchen en duik ik nog eens in een vette plaat op de radio. De hond die naar niemand luisterd speelt wat met een andere hond en ik zit maar wat te kijken. Heerlijk genieten dit.

Na een tijdje zijn die vuurkorven niet meer zo fijn. Heel het veldje hangt vol met rook en die stinkt. Goed tegen de muggen zullen we maar zeggen. Na wat koekjes en wat drinken zijn we op. Ik heb me intussen gedouched en we vinden het beiden tijd om naar bed te gaan. De ezels balken nog een laatste keer voor deze nacht en we vallen in slaap.

Ergens midden in de nacht wordt ik wakker van de donder. Het beukt er op los en de flitsen zie je door het doek heen. Wij draaien rustig om en slapen verder. Ik wordt nog wel een paar keer wakker maar dat is geen ramp.

‘S morgens zorgen we allereerst voor ontbijt. Er gaan nogal wat mensen dus ik zit meteen in de opruimmodus. Dat is helemaal niet nodig want we hoeven ons helemaal niet te haasten. Bij vertrek worden we nog uitgezwaaid door de eigenaresse van de camping en we rijden rustig naar huis, geen haast. We rijden nog even langs iemand die zijn fiets verkoopt. Zo hebben we de volgende keer onze eigen exemplaren mee en pakken we niet mis op de camping.

Thuis aangekomen ruimen we de garage eerst eens goed op. Tijdens de verbouwing hebben we vooral veel spullen erin gezet maar nooit opgeruimd en heel weinig weg gegooid. Nu is er weer plek voor bliksem en onze nieuwe fietsen. We hebben er later in de middag mog eentje voor mij opgehaald namelijk.

We sluiten het weekend af met een diner bij “De Steenoven” in Helmond. In stijl ernaartoe op onze nieuwe fietsen. Een goede afsluiter voor een heel fijn weekend.

Intervalstand ruitenwissers

by Geert

Het relais had ik al even liggen, en zelfs de juiste schuifstekkers zaten er al op. Na misschien wel 25x de handleiding te hebben gelezen ben ik maar eens aan de slag gegaan. Ik was eigenlijk bang dat ik veel in de originele kabels moest gaan knippen en doen maar gelukkig zijn dat maar twee aanpassingen in het originele kabelstelsel van Bliksem.
Omdat de VW Busclub het op hun website heel netjes heeft beschreven zal ik hier niet alles nogmaals beschrijven.

De schuifstekkertjes met weerhaakje kon ik niet vinden, en daarom heb ik ze zonder weerhaakje gebruikt. Nadeel hiervan is dat je ze allemaal extra aan moet drukken. Dat kan wel eens lastig zijn. Verder is er ook één zekering gesprongen, maar hoe dat komt ben ik eigenlijk niet achter gekomen.

Ik heb een programmeerbaar relais gebruikt, waardoor de duur van de interval ingesteld kan worden door het relais te activeren, te wachten zolang als nodig is (volgens mij max 7 seconden) en dan de interval stand aan te zetten. Dan onthoud het relais die periode.

In onderstaand filmpje zie je dat de wissers nu wachten. Ik had eigenlijk wel de ruit nat moeten maken want nu zouden de wissers krassen kunnen maken.

Pagina's:12»